Rozdział 5

*Ludmiła*
Czekałam na Federico, bardzo się denerwowałam, podobał mi się. Ale nie ma co się oszukiwać. Nie mam u niego szans. Poszłam do łazienki i ubrałam się w to:

Gdy usłyszałam dzwonek do drzwi szybko zbiegłam na dół o mało nie zabijając się i otworzyłam drzwi. W nich zobaczyłam Federico. Jak pięknie pachniał *o* 

Wpuściłam go do środka i usiedliśmy przy pianinie. Zaczęliśmy komponować ale coś nam to nie wychodziło. Kilka godzin później skomponowaliśmy nową piosenkę zamiast melodii do starej. Zaczęłam śpiewać w połowie dołączył się do mnie Fede.

No one knows what it's like
Behind these eyes
Behind this mask

I wish we could revind
And turn back time
To correct the past

Oh baby 
I wish I could tell you
How I feel but I can't
'cause I'm scared to
Oh boy
I wish I could say

...that
Underneath it all
I'm still the one you love
Still the one you're dreaming of

Underneath it all
I'm missing you so much
Baby let's not give it up

Now I'm lost in my mind
Don't want to hide
But I can't escape

I, I want a new start
'cause you're my true heart
No more masquerade

Oh baby 
I wish I could tell you
How I feel but I can't
'cause I'm scared to
Oh boy
I wish I could say 

...that
Underneath it all
I'm still the one you love
Still the one you're dreaming of

Underneath it all
I'm missing you so much
Baby let's not give it up

I don't wanna give this up
So I'm putting on the show
'cause what we have is true
And I don't want to let it go

I know that you feel in love
Even if you can't see
I know one day you will discover
Underneath it's me

Oh baby 
I wish I could tell you
How I feel but I can't
'cause I'm scared to
Oh boy
I wish I could say

...that
Underneath it all
I'm still the one you love
Still the one you're dreaming of

Underneath it all
I'm missing you so much
Baby let's not give it up

Underneath it all
I'm still the one you love
Still the one you're dreaming of

Underneath it all
I'm missing you so much
Baby let's not give it up

Let's not give it up
O Oohhhhhh

Uśmiechnęłam się gdy skończyliśmy. Później jeszcze obejrzeliśmy film. Gdy Federico poszedł do domu ja poszłam do łazienki, wzięłam prysznic, ubrałam czystą piżamę i położyłam się spać.
Gdy obudziłam się rano ubrałam się w to :

I poszłam do Studia. Po drodze zobaczyłam Federico, który kłócił się z jakąś dziewczyną, więc podeszłam do nich.

-Federico- powiedziałam uśmiechając się- Coś się stało ?- zapytałam

-Ooo Ludmiła- musnął mój policzek- Nie, wszystko okej. Idziesz do Studia ?- zapytał a ja nic nie odpowiedziałam tylko przytaknęłam

-To super, chodźmy- złapał mnie za rękę i zostawił dziewczynę samą w parku

-Na pewno wszystko okej ?- zapytałam

-Tak- uśmiechnął się, ale ja wiedziałam, że to sztuczny uśmiech. Gdy widzę jego prawdziwy uśmiech jestem jego, nie potrafię mu się oprzeć a ten... Był jakiś zwykły, zero motylków w brzuchu. Gdy doszliśmy do studia wszyscy na nas spojrzeli jakby wiedzieli o czymś o czym ja nie wiem. Ja spojrzałam na Federico pytającym wzrokiem, wszyscy coś sobie mówili na ucho. Podeszłam do Fran i Violi.

-Violetta co się dzieje ?- zapytałam z zaciekawieniem a ona z Francescą odeszła. Nie wiedziałam o co chodzi. Przecież aż tak źle nie wyglądam. Po skończonych lekcjach udałam się do galerii handlowej, postanowiłam zrobić zakupy, nie mam już żadnych ciuchów. Po udanych zakupach odłożyłam wszystko do domu i poszłam się przejść usiadłam na ławce po chwili dosiadł się do mnie Włoch

-Hej, co tu robisz ?- zapytałam

-Musimy porozmawiać- powiedział z poważną miną

-O co chodzi ?- zapytałam przestraszona 

-Mam ważne pytanie- uśmiechnął się- Zostaniesz moją dziewczyną ?- zapytał

-Jasne- uśmiechnęłam się i rzuciłam mu na szyję

*2 lata później*

Ja i Federico bierzemy ślub, jestem strasznie podekscytowana nie mogę uwierzyć, że to już. Gdy spacerowałam po mieście zobaczyłam Fede rozmawiającego z tą samą kobietą co 2 lata temu usłyszałam kawałek ich rozmowy może ze 2 zdania ale to wystarczająco dużo żeby zrozumieć jaki błąd popełniłam zgadzając się za niego wyjść. Pobiegłam szybko do domu biorąc suknię ślubną i wszystkie dodatki do ręki, wyszłam z domu, poszłam na most gdzie obok niego był Fede i wrzuciłam wszystko do rzeki na jego oczach patrzyłam jak to tonie. Po kilku sekundach poszłam do domu i rzuciłam się na łóżko. Zasnęłam. Obudził mnie głos Federico, nie chciałam go wiedzieć. Nie chętnie wyjęłam zapłakaną twarz z pod kołdry i spojrzałam na niego. Wszystko mu wyjaśniłam a on bez słowa wyszedł w domu a ja znów zaczęłam płakać jak małe dziecko. Popadłam w depresję, naprawdę go kochałam a on tak mnie oszukał....

Kochani powróciłam ! Z weną :D Zapraszam do komentowania ! ;33